Kröller-Müller Museum - Expose

Kröller-Müller Museum - Expose

De top 3 van: Joost De Jonge
1
Kop van een martelaar
Kop van een martelaar
1877
houtskool en potlood op papier
Odilon Redon (1840 - 1916)
Reactie:
Is dit een hoofd van iemand die slaapt, die helder ligt te dromen? Of is hier het denken geheel verstild en verinnerlijkt. Odilon Redon, jouw naam zingt zichzelf wanneer je haar zachtjes in gedachten uitspreekt. Het ethetische gevoel dat uit jouw werk spreekt is een directe refectie van de kracht en pracht van jouw ziel. Jouw werk lijkt mij te raken, mijn hart te beroeren voor ik werkelijk heb kunnen zien wat je hebt verbeeld. De ruimte die het hoofd omgeeft is doorstraald met een mystiek gevoelen, misschien rust hier nu wel het hoofd van Johannes de Doper, zijn zwijgen spreekt tot ons door de gevoeligheid van jouw lijnvoering. Het schilderij: "De Cycloop" van jou, ook in de verzameling van het museum, overtuigde mij er op negenjarige leeftijd van dat er niets mooiers kon bestaan dan kunstenaar te zijn, dat ben ik dan ook geworden, hoewel ik het naar mijn idee altijd ben geweest. Ik groet je met diep respect en hoop dat deze groet aankomt in de Elysische velden waar jij je nu bevindt.
2
Zittende vrouw ('Sien') bij de kachel
Zittende vrouw ('Sien') bij de kachel
maart - april 1882
zwart krijt, potlood, pen en penseel in zwarte (deels bruin verkleurde) inkt en witte dekkende waterverf op vergé papier (twee vellen)
Vincent van Gogh (1853 - 1890)
Reactie:
Hoe mooi hangt hier nu de was te drogen, hoe zuiver is de artistieke gedachte die spreekt uit de helderheid van jouw lijn. De waarheid van jouw ziel heeft deze prostituee Sien, opgetild en gevangen in haar innerlijk schouwen. De was is wit, het goed is waardevol, zoals alles in jouw schouwen.
3
Marie Botkine met astrakan mantel
Marie Botkine met astrakan mantel
1900
pastel op papier
Odilon Redon (1840 - 1916)
Reactie:
Zij kijkt in een heldere ondiepe ruimte, van je af en toch op je aan. Voor een ogenblik tot rust gebracht is het alsof zij speciaal voor jou op het papier is gaan staan. Niet de wereld van haar handelingen telt hier, maar van haar aanwezig zijn, dat buiten de tijd is geplaatst. Je ziet haar denken, zij zal straks weer actief aan het leven deelnemen, maar nu voor even is zij stil, voor even eeuwig is zij ondergeschikt, het meest sterk aanwezig in haar wil.